خداىْ عمويم عباس را رحمت كند كه ايثار كرد و خود را به سختى افكند و در راه برادرش جانبازى كرد ، تا آن‌كه دست‌هايش از پيكر جدا گرديد . آن‌گاه خداوند به جاى آنها دو بال به وى عنايت فرمود كه در بهشت همراه فرشتگان پرواز كند ؛ همان‌سان كه براى جعفر طيار قرار داد . عباس نزد خداوند مقامى دارد كه همه شهدا در قيامت بدان غبطه مىخورند . امام صادق عليه السلام در وصف عبّاس مىفرمايد : « كانَ عَمُّنَا الْعَبَّاسَ نافِذَ البَصيرَةِ ، صَلْبَ الْأيمانِ ، جاهَدَ مَعَ أَبى عَبْدِاللَّهِ عليه السلام وَأَبْلى بَلاءً حَسَناً وَمَضى شَهيدا » « 1 » عموى ما عباس عليه السلام ديده‌اى تيزبين و ايمانى استوار داشت . همراه حسين عليه السلام جهاد كرد و از امتحان سرافراز بيرون شد و سرانجام به شهادت رسيد . از دوران كودكى عبّاس عليه السلام اطّلاع چندانى به دست نيست جز اين‌كه نقل كرده‌اند روزى بر زانوى پدرش اميرالمؤمنين عليه السلام نشسته بود . حضرت گفت : بگو يك . ابوالفضل عليه السلام گفت : يك . حضرت فرمود : بگو دو . عرض كرد با زبانى كه يكى گفتم شرم دارم كه دو بگويم . « 2 » دربارهء دوران جوانى وى گفته‌اند كه در جنگ صفين حضور داشت ، ولى پدرش به وى اجازهء مبارزه نداد . « 3 » ولى برخى ديگر ، قتلِ ابوالشعثاء و هفت فرزند او را به وى نسبت داده‌اند . « 4 » در گزارش ديگرى خوارزمى گويد كه در جنگ صفين آنگاه كه كريب به جنگ با امام على عليه السلام آمد ، حضرت لباس فرزندش عباس عليه السلام را كه مردى كامل بود ، به تن كرد و به جنگ با او بيرون شد . « 5 » حضرت عباس عليه السلام داراى دو فرزند به نام‌هاى فضل و عبيداللَّه از لبابه دختر عبيداللَّه

--> ( 1 ) . عمدة الطالب ، ص 356 . ( 2 ) . مصابيح القلوب ، ص 367 ؛ مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 179 ، انوارالهدى . ولى مرحوم نقدى اين جريان را به حضرت زينب نيز نسبت داده است ( زينب الكبرى ، ص 35 ) . ( 3 ) . اعيان‌الشيعه ، ج 7 ، ص 429 . ( 4 ) . كبريت احمر ، ص 385 . ( 5 ) . المناقب ( خوارزمى ) ص 227 .